Rêstplak

In âlde man en syn frou ha boadskippen dien en nimme it koartste paad nei hûs. Dat rint oer it tsjerkhôf en dêr bliuwe se in skoftsje sitten te bekommen. Pratendewei komme se op har eigen libbensrin. It docht bliken dat de frou mear fan it libben ferwachte hie en sy ferwyt har man dat hy it sitte litten hat. Sy fergeliket him mei in Olivier, dy ’t eartiids ek gading nei har makke. Hy leit dêr net fier fan harren ôf mei syn frou.
As der warskôge wurdt dat de stekken fan it hôf sletten wurde sille, stappe se op. Thús sille se har te gast dwaan oan in sâlte hjerring en in sterk bakje tee, dat is foar Olivier net mear weilein……

De geit

Soldaat Bertje, dy ’t krekt ôfswaaid is, docht as lêste kroech it kafee fan Jeanne oan. Hy is aardich oansketten en docht Jeanne út ‘e doeken dat er syn mem hatet, syn mem, dy ’t him in libbenlang sa oerhearske, dat er him sels fakentiid fergelike mei in geit oan ’t spit. Ek Jeanne hat har ferhaal, swierrichheden yn saken, en langst nei de fleurige jonge betsjinners dy ’t gjin ferlet mear fan har ha. Stadichoan komme se tichter by elkoar en wurde it al hast iens. As Bertje alles lykwols op in rychje set en troch swarte kofje better by syn sûpe en stút komt, lit er it ôfwitte. Hy is bang dat ek dizze frou him “opfrette” sil en naait út.