De slach fan Rie

De Slach fan Rie giet oer de wederwaardichheden fan in korps. It lit sjen dat je yn in korps, krekt as oeral, te meitsjen ha mei ‘ups en downs’. De ûnderlingen ferhâldingen en persoanlike problemen wurde op in komyske wize foar it ljocht brocht.
In konflikt tusken tromslagger Kees en basspiler Klaas rint heech op, beiden gean by it korps wei. En dan sizze ek oare leden de tsjinst op fanwege rûzjes en teloarstellings. Net ien fan de grutte minsken wol om lyk. It is troch de jeugdige leden Joyce en Edwin en in net sa tûke list mei ferfalske ekskuusbrieven dat it wer goed komt tusken de stridende partijen. De beide opponenten Klaas en Kees bedarje earst noch yn ‘e feart, mar by eintsjebeslút krijt harren leafde foar de musyk de oerhân en lizze se it ûnderlinge skeel by. It korps is wer kompleet en kin feest fiere fanwege it 75-jierrich bestean.
Bisûnderheden:
it stik is skreaun ta gelegenheid fan it jubileum fan Lyts Begjin út Rie. It is mei lytse oanpassings ek te spyljen troch oare jubilearjende korpsen of gewoan op te fieren troch in toanielferiening yn ‘e mande mei in korps. Musyk spilet yn de foarstelling in wichtige rol.

Atelier

De keunster Goasse bewûndert Ria as syn perfekte model. Ria kin de hiele man net en moat earst neat fan him hawwe. Se wie oan it draven en kaam tafallich foarby: se woe allinnich mar efkes nei in skilderij sjen. Goasse docht wat minachtsjend oer har fyzje op keunst, mar nettsjinsteande dat wit hy by húsfrou Ria in snaar yn it moed te reitsjen. Tegearre slaan se oan it fantasearjen, wat útrint op in frijpartijke. De keunstner blykt lykwols net sa potint te wêzen. Mar foar Ria is dat net wichtich, se fûn syn oandacht hearlik. As se fuort giet, jout Goasse har ien fan syn skilderijen kado, “om waarm te bliuwen”.

NB
8 sêne út ‘Hertjeacht’. Sjoch HOEKSTRA, L. – ‘Feesttinte’ foar mear ynformaasje oer dit stik. De sênes kinne ek apart spile wurden.
GOASSE komt ek foar yn DALSTRA, K. – ‘Middelpunt Fryslân’.
RIA komt ek foar yn ZIJLSTRA, A. – ‘Stasjon’.

Nanigo

Jeltsje wennet mei har soan Sjoerd allinne. Sjoerd is in fanatyk drummer en syn mem is in grutte ‘fan’ fan him, oant se genôch fan’e herje krijt. Mem en soan hingje bot oan inoar, mar kinne elkoar faak ek net mear snuve hearren. De freon fan Jeltsje, Wabe, hat it der wakker dreech mei. Oan de iene kant wol hy dat Jeltsje der ek foar him is en harsels net op’e kop skite lit troch dy dwerse puber. Mar dan stiet Jeltsje fjouwerkant efter Sjoerd. As Wabe der lykwols yn slagget om freonskip mei Sjoerd te sluten, fielt Jeltsje har wer bûten sletten. Stadichoan is Sjoerd dwaande om himsels los te meitsjen fan syn mem, wat op it lêst ten koste giet fan har ferhâlding mei Wabe.

In beslút

In stik oer fiif susters dy’t by’t ferstjerren fan harren mem prate oer dy mem, oer hoe’t dy wie en oer hoe’t dy mei harren ôfsûnderlik om gong. De susters binne útinoar groeid, ha soms nuvere gedachten oer inoar, ferwite inoar en harsels dat se net faak genôch by mem west ha. Se tochten allegear dat ‘de oare’ wol om mem tocht en eins binne fjouwer fan de fiif bang dat se de minder moaie eigenskippen fan mem erfd ha….

Poalsk blau

In man docht wittenskiplik ûndersyk nei it gedrach fan guozzen op ‘e Noardpoal. Syn frou Aly is ek mei, mar dy hat it dêr eins hielendal net nei ’t sin. Se sit meastal yn ‘e hutte, wylst Henk foar syn ûndersyk guozzekeutels telle moat.
Sa no en dan komt der in nijsgjirrige iisbear del, dy’t se Kees neamt; de helikopter dy’t foarried bringe moat is har hâldfêst om hjir miskien dochs te ûntsnappen… Want tusken Kenk en Aly is it iis of fjoer en se wurdt hinne en wer slingere tusken oanlûken en ôfstjitten.
Mar alle foarnimmens fan Aly om in oare rjochting oan har bestean te jaan – sûnder Henk – fersûpe yn boarterij en fantasy. Wat foar sin hat it om har libben foar in oar op te offerjen? Gjin; mar hoe dan fierder?

Doet, Gryts dochter

Beppe Gryt en dochter Doet hawwe in bedriuwke yn fegetaryske hamburgers en pizza’s ensfh. Beide froulju binne teloarsteld yn ‘e manlju. Beide hawwe hâlden fan ien, dy’t net genôch fan harren hâlde. Se hâlden der beide in dochter fan oer. Beppe Gryt kin dêr oer orakelje as in profetes. Doet is wat oars. Har dochter Gryt hat al langer ferkearing, mar is dêr sa ticht oer as in pôt. Nei in wat persoanliker petear mei har mem, feroaret der gâns. Har freon hâldt safolle fan har, mar sy jout neat om him. Se hat it
útmakke, want hat leaver in man, dêr’t sy fan hâldt.
KOMMINTAAR:
Tige de muoite wurdich, dit stik. Goede dialogen en spannend oant en mei de ein.

JV