Frou siket boer

Herman Beekman, fynt it heech tiid wurden dar har soan Dick in frou kennen leart, skriuwt dêrom in brief nei de redaksje fan televyzje programma “Boer siket Frou”. Der binne mar twa froulju dy ’t reagearje. De redaksje fan it televyzje programma fynt dit sa unyk, dat Dick “yn è race” bliuwt. Dan komme de froulju. Suus, in skruten en senuweftich typ, yn selskip fan har buorman en freon Louis. Ria, in hoerke, yn selskip fan har freondinne en kollega Corry. Dick Beelman sil in kar meitsje moatte.

Fan jins famylje moatst it hawwe

Peter fan Engelen stiet op it punt lieder fan syn politike partij te wurden, in baan dy`t allinnich foarbehâlden is oan minsken mei in ûnbelekke hâlden en dragen. As syn skoanmem útfanhûzjen komt, syn freon Herbert tinkt dat hy in ferhâlding hat mei Mirjam en der op it lêst in soan út in eardere relaasje opdûkt, dy`t dêrnei syn frou en skoanheit meinimt, komme der dûkjes yn it ûnbelekke hâlden en dragen en moat Peter freze foar syn politike karriêre.

Famylje Bruinsma yn de bocht / sjoch by opm.

Keningsdei yn Nederlân. Alles wat noch mar in bytsje brûkber is wurdt troch Sjef yn syn kream útstald. It is ommers frijmerk en in moai momint om fan de rommel ôf te kommen. Lestich is de besite fan sus Truus. Mar der mear gasten dy’t Sjef leaver kwyt as ryk is.

Famylje Bruinsma yn de bocht / sjoch by opm.

Heit Sjef Bruinsma hat genôch fan de oanwêzichheid fan syn soan Boris en kringt der by him op oan dat hy op himsels wenje moat. Dizze hat it goed nei syn sin thús en prakkesearret der net oer om fuort te gean. Hy wurdt ommers goed fersoarge troch men Truus. De suster fan Truus dy ’t mei man en soan, fjirtjin dagen by de famylje Bruinsma útfanhuzet, omdat harren hûs renovearre wurdt, wit echter rie. Tegearre mei Truus stelt se in kontaktadvertinsje op. Sjef, dy ’t yn e skuorre in âld motorblok stean hat en dêr fan ôf wol, set ek in advertinsje. Wannear der dan gadingmakkers komme, wurdt de betizingen wol slim grut.

In frou foar Tobias

De famylje van Vlijmen is ryk. De heit is fabrikant fan ûnderguod mei in kompagnon. Tobias syn soan studearret wiskunde, hy hat allinne mar each foar syn stúdzje. En moat hielendal neat fan froulju ha. Foaral syn heit, dy ’t eartiids in echte froulju’s fersierder wie, kin him ôfsgryslike drok meitsje. Carolien en Agaath besykje dêr wat feroaring yn te bringen. Tobias is der earst hielendal mei oan, mar blykt letter ferrassend gau by te learen.

Kyp mei patat

Op de weromreis fan harren fakânsje beslút de famylje de Ruiter en harren oansteande skoansoan ûnderweis in hapke te iten. Nei lang sykjen fine se einlik in restaurant, wêr ’t it ynterieur en de betsjinning net folle om ‘e hakken hat. Omdat se honger ha en gjin nocht hawwe om in oar restaurant te sykjen, beslút de famylje te bliuwen. As dan twa Hell’s Angels fan need oan harren tafel komme te sitten, is dit it begjin fan in oantal konfrontaasjes.

Dokterke boartsje

Arie van Zanten wurdt fertocht fan in bankrôf en is op ‘e flecht foar de plysje. Hy draaft it earst it beste gebou yn wat er tsjinkomt. Ut in kast pakt hy in wite jas en docht dizze oan. As hy it gebou wer út wol, rint er haadsuster Gerda tsjin it liif, dy ‘t der fan út giet dat dit de plakferfangende dokter van Vliet is. Om’t der hieltyd plysje-auto’s yn ‘e buert rûnride sit der foar Arie neat oars op as “dokterke boartsje” en dit bliuwt net sûnder gefolgen.

De Bock yn ’t nau

Gerard Mansfeld hat in hege posysje yn it europarlemint en hat him nei tritich jier houlik, skiede litten. Hy hat in relaasje krigen mei Pallas Wojtevski, syn Poalske sekretaresse. Hy beslút har foar te stellen oan in âlde stúdzjefreon Robert Bock en syn famylje. Koart foardat Gerard en Pallas oankomme kriget de famylje Bock noch in tal minsken op besite.

Edelweiss

Toanielskriuwer Jan van Loon sit op kosten fan syn útjouwer yn Berghotel Edelweiss yn de Eastenrykske Alpen. Joost, in fûgelfreon en de frouljuskuierklup, ûnder lieding fan Els de Wit, binne ek yn it hotel oankommen.
De klusseman Leopold Hauptmann kriget in klap op ‘e holle en rekket út ‘e tiid. Op dat stuit ferskynt der in nije hotelgast; Robert Krems.
As dan de kabelbaan it net mear docht en de eigendommen fan de hotelgasten ferdwine, fynt de basinne Inge Müller it tiid wurden om aksje te ûndernimmen. It liket dat Robert Krems net sa gelokkich is mei dit inisjatyf.

Bella Italia!

Op in bungalowpark yn Itaalje ha ferskeidene minsken in hûske hierd. Under de fakânsjegongers binne ek Ria en Corrie, twa Amsterdamske hoerkes dy’t net op harren mûle fallen binne. Yn in koart skoftke tiid ha se oare fakânsjegongers tsjin harren yn it harnas jage.
As Ria en Corrie dan ek nochris beskuldige wurde fan stellen, binne de poppen hielendal oan it dûnsjen.

Sjampanje, Klompen en Nana!

It stik spilet him ôf yn ‘e hal fan hotel ‘ De Wide Blik’ wat 20jier bestiet en krekt oernommen is troch in nije eigner. Under de gasten is in sekere Vincent Jaspers, in behoarlik gestoarde jongeman. Joost, de resepsjonist, tinkr dat hy de soan fan de nije eigner is en op advys fan de hotelmanager wurdt Vincent op syn winken betsjinne. Vincent fynt it mar in deade boel yn it hotel en jout oarder om in ‘bonte avond’ te organisearjen. De wurkster, Jo Jolink, eksdûnseres fan de Folies-Bergère en eks- merkefrou, nimt de organisaasje op har.

Famylje Bruinsma yn ‘e bocht / Groetnis fan de Veluwe

Beppe wint de earste priis mei in kryptogram: in wike mei fjouwer persoanen yn in karavan op ‘e Veluwe. Mei skoansoan, dochter, en beppesizzer ferskynt sy op ‘e kamping. Dizze minsken binne wend harren fakânsjes yn in hotel mei fiif stjerren troch te bringen. It kampearen is foar harren dan ek in folslein nije wrâld. Dat jildt net foar de famylje Bruinsma. Heit Sjef, mem Truus en soan Boris ha faker mei dizze bile hakt. Mei sokke tsjinstellingen kinne konfrontaasjes tusken beide famyljes dan ek net útbliuwe.

Alle hens op it toaniel

In tal learlingen fan in middelbere skoalle wolle in toanielstik op ‘e planken bringe. Mar it haad fan ‘e skoalle wol gjin tastimming jaan. As ien fan ‘e learlingen him betrapet mei de learares skiekunde wurdt hy troch de learlingen ûnder druk setten en jout úteinlik dochs syn tastimming.
Op ‘e jûn fan de foarstelling blykt dat trije spilers der net binne en wurde minsken út it publyk frege om dizze rollen te spyljen. Under druk fan syn frou lit Spier him oerhelje de rol fan kaptein te spyljen.
It toanielstik dat de learlingen en dosinten op ‘e planken bringe, giet oer in kaptein en in stikmannich passazjiers dy’t, troch dat it skip wêr’t sy op sieten sonken is, oanspield binne op in ûnbewenne eilân.
It is foar de regisseur in hiele opjefte de trije debutanten by de les te hâlden en as op ’t lêst elkenien op it toaniel leaut dat it skip echt sonken is en dat se echt op in ûnbewenne eilân sitte, is de betizing folslein.

En al dy meuk

It libbensferhaal fan in jonge frou dy ’t hiel wat meimakke hat. Der is eins net mear mei har om te gean. Ut it dakleazesintrum wei lit se ús sjen hoe ’t har libben ferrûn is en hoe ’t it kommen is dat se sa wurden is. Hoe ’t se mei har broer wie en hoe ’t har heit har misbrûkt hat en dat har mem dêr net tsjin op koe. Har ôfgryslik rûch en grof taalgebrûk hat se nedich om harsels steande te hâlden yn it libben.

Unferwacht treffen

Trije stellen sitte te iten, apart oan trije tafeltsjes. Wy folgje hyltyd it petear per tafel. It docht bliken dat Jaap en Siem elkoar kenne fan Doarpsbelang en sa te hearren sit der nochal wat âld sear oer en wer. Jaap is kweker en leveret alle jierren plantsjes oan Doarpsbelang foar de fersiering fan it doarpsplein. Siem is bestjoerslid fan Doarpsbelang en fynt Jaap mar in minne kweker. Jaap lykwols hat it oer Siem, it bestjoerslid dat altyd wat te mekkerjen hat. En dan Pee, waans frou Monique alle jierren foar de plantsjes op it plein soarget. Hy fynt dat syn frou te min wurdearring kriget fan it bestjoer. Allegear argewaasje dus, mar as de trije mannen elkoar even letter treffe om ’t se nei it húske moatte, dan is der fan lekskoaien gjin sprake mear: Jaap is in bêste kweker en Siem is in topbestjoerder. Se prate ôf dat se nei it húskebesyk de trije tafels gesellich tsjinelkoar skowe..

Do silst libje

Om’t Saloman Perel( sprek út Pèrèl) him de lêste tiid tryst fielt en lêst hat fan sliepelezens, rieplachtet hy in psychiater. Oan dizze psychiater, dokter Heinz Tauber, fertelt hy syn libbensferhaal. Hy fertelt hoe’t hy as Dútske Joad op syn flecht nei it easten yn in Russysk weeshûs telâne kaam. Under it bombardemint moatte hy en oare weesbern flechtsje en falt Sally yn hannen fan de Dútsers. Op de fraach fan in Dútske Offisier oft hy Joad is, andert Sally mei nee en seit dat syn namme Jupp Perjell is. Fan dat stuit nimt Sally’s libben in bizarre kear. Om’t er floeiend Russysk prate kin wurdt hy nei it front stjoerd, wer’t hy as tolk ynset wurdt. Op foarspraak fan in hege Dútske offisier komt hy telâne yn de Hitlerjongereinskoalle yn Braunschweig. Hjir hâldt er fjouwer jier ta, sûnder dat de skoallelieding en syn meilearlingen derefter komme dat hy in Joad is. It is in trochrinnend alert wêzen om net ûntdekt te wurden en nei ferrin fan tiid wurdt it foar Sally swier om de beide persoanlikheden yn himsels in plak te jaan. Jierren letter kampet Salomon noch altyd mei in persoanlikheidsfersteuring en moat de Joad Salomon Perel noch altyd libje mei de Hitlerjonge Jupp.

Komkommertiid

Mary hat in priis wûn en mei Gerrit har man mei se nei in hotel op it plattelân. De keamer njonken harres wurdt troch de pikolo Frits tawiisd oan Marion, wylst Josefien, de hotelhâldster, dy krekt ferhierd hat oan in jong stel. Tusken beide keamers is in doar dy’t op slot sit, mar Gerrit prutst krekt sa lang oant er him iepen hat en sa troch it kaaisgat de buofrou begnuve kin. Hy is der glêd mei oan, want de buorfrou is syn minnares en hy wol sa gau mooglik nei hûs. Marion fernimt de gnuvery en docht har ferhaal by pikolo Frits dy’t har dan treasket. Josefien betrapet harren en is poerrazend op Frits.
It fereale jonge stel sil op foto set wurde troch in sjoernaliste dy’t in repotaazje meitje sil fan priiswinneres Mary. It komt dan út dat de âlders fan Hans yn de oare keamer binne en dy witte neat fan Claudia en Hans. In protte misbegripen en betizing, mar alles komt goed.

Lintsjes, iisbearen en it Nirvana

Dr. John Wilson hat in lintsje krigen en jout dêrom mei syn frou Mildred in feestje. Op it sjike feestje wurde ek de houliksperikelen bepraat; de froulju spylje iepn kaart en de manlju hâlde earst de skyn op. De froulju betinke dat it foar harren houlik faaks wol goed wêze soe en sjoch ris by in oar. sa wurde pearen al gau troch elkoar hutsele en sjogge wy oare kombinaasjes wêrby de saneamde húsfeint flink meihelpt.
Mildred docht hat foar as in grize mûs en oan it ein fan it stik kriget se John wer hielendal oan har side troch him te fertellen hoe’f sy de oare manlju fûn. John skrikt hjirfan en jout har wer alle oandacht dy’t se ha woe.

Blommen foar in bline

Op in middei yn’e maitiid rattelt by de bline skriuwster, Helen Witteveen, de telefoan. De man oan de oare kant hat, alteast sa liket it, in ferkeard nûmer draaid. Dyselde middei skillet hy noch in stikmannich kear. Op ‘e jûn stiet hy ynienen yn ‘e keamer mei in bosk blommen. Helen seit, dêr gjin nocht oan te hawwen en freget him om fuort te gean. Dêr wol hy neat fan witte. Al gau docht bliken dat de man geastlik net doogd. Hy fertelt oer syn libben. Hy is dea seit er en allinne syn lichem docht wat hy tinkt wat er dwaan moat. Oer syn hannen wol er net prate. Dy hawwe te faak syn mem slein en hy waard opsluten yn ‘e tsjustere kast, syn boartersguod trape hy kapot. Dan komt de buorfrou fan de skriuwster en dat blykt syn mem te wêzen. Sy docht leaf tsjin him en wit no seker dat hy siik is. As sy fuort giet jout se him in tút en Michel begjint te sjongen. It wurdt in spannende lange jûn.
In stik foar selskippen dy’t ris wat oars as oars spylje wolle.

En wy bliuwe ek te sliepen

Yn in pân oan de Weteringsstrjitte wenje fjouwer kreakers. De eigner fan it pân wennet tegearre mei syn frou en twa dochters yn in grutte filla oan de oare kant fan de stêd. As op in dei ien fan de kreakers de beurs fan de dochter fan de eigner besiket te stellen en sy him betrapet, komme se mei elkoar yn petear. In stikmannich dagen letter bringt de mem in besite oan it kreakpân, om de kreaker te fertellen hoe’t sy oer him tinkt. Nei it smoken fan in joint en it drinken fan in pilske noeget de mem (stoned) de fjouwer kreakers foar in slokje, iten en in nacht te sliepen út. It fjouwertal makket hjir mar al te graach gebrûk fan.