Jild is ek net alles

Gary Powell en syn frou Ruth binne op houliksreis. As se yn it hotel oankomme ûntdekke se dat der in label fan ien fan de koffers mist. It blykt net de eigen koffer te wêzen: dizze sit fol mei jild. Al rillegau komt der immen om de koffers te ferruiljen. It slagget om de eigen koffer te pakken en de koffer mei jild net mei te jaan. Dan meldt de plysje him oer de tillefoan om oer de jildkoffer te praten. It blykt dat dizze beller ek yn fan de bindeleden is. It slagget har om de koffer net ôf te jaan. Mar de beiden manlju litte it er net by sitte. Garry moat eins nei in kongres en hy giet ek. Hy kin gjin plysje ynskeakelje, want Ruth bliuwt as gizelder bei Allen Green en Cassidy efter. As Allen om iten giet besiket Ruth Cassidy te ferlieden en se ferstoppet de koffer. Of hy stiet op it balkon, of se hat de koffer yn de Thames smiten. As Gary wer thús komt, sjogge wy Cassidy yn panyk oan it balkon hingjen. Allen moat wol helpe. It slagget net en se falle beiden nei ûnderen yn de Thames. Dan fertelt Ruth dat se de koffer al earder nei ûnderen smiten hat. Garry en Ruth beslúten sa gau mooglik nei hûs te gean. Gary kontrolearret de koffers noch efkes en ûntdekt dat Ruth de ferkearde koffer fuortsmiten hat. Op it stuit dat hy de koffer mei jild foar him stean hat, wurdt der kloppe. Plysje?

Bedtiid

It stik giet oer in man en frou dy’t op bêd lizze. De man sliept swier, tinkt licht. De frou sliept licht, tinkt swier. Se freget har ôf oft hy noch wol fan har hâldt en har noch wol moai fynt. As hy mompeljend en snoarkjend befêstigjend andert, wol se witte werom’t hy har moai fynt. Hy hat mar ien ding yn’t sin “sliepe” en jout dan fansels nea de goede antwurden. Sy besiket him by de les te hâlden troch te sizzen dat se ferskate kearen mei in oare man op bêd west hat. Mar hy hat foar elke man in ferklearing as er mar sliepe mei.
In tige werkenbere ienakter

In libben as de blommen

Doutsje Simpel hat it allegear goed foar elkoar. Se hat in winkeltsje yn jern en bân en har kanarje hâld har geselskip. Alles keurich en netsjes giet it libben sa wat syn gong en Doutsje fynt it prima sa..of net?
Op in moaie moarn yn `e maaitiid docht se de doaren fan har winkeltsje iepen en krijt dan de skrik fan har libben; har blomkes dy’t oars altyd sa keurich op in rychje stean, binne hielendal platwâde. De plysje komt der oan te pas mar oft se dêr no sa’n soad oan hat is noch mar de fraach.
Dan komt er in jongfeint del mei skuonmjitte 48½ en komt der wat ljocht yn `e saak.
As dan eintsjebeslút frou Drip delkomt foar in pear bordeauxreade sokken is it dúdlik: it libben fan Doutsje sil nei dizze dei noait wer itselde wêze.

Iepen dei op ‘e doarpskrante

Iepen dei op ‘e doarpskrante is in musical oer in jubileum fan de doarpskrante. Fansels begjint it mei feest: in revu, wêr’t de deadline, it printsjen, it nytsjen, de frijwilligers en al soksoarte saken feestlik oan de oarder komme. Mar dêrnei mei it publyk yn de echte wrâld fan de doarpskrante sjen as der in grutte feroaring yn it doarp oan kundige wurdt. De pleatslike grut grûn besitter is fan doel om al syn lân om it doarp hinne fol bosk te setten en der in toeristysk ‘pret park’ fan te meitsjen. Dat falt lang net goed by in part fan de befolking, wylst oaren der krekt mooglikheden yn sjogge. Dan is it dreech om ûnôfhinklik en neutraal te bliuwen as redaksje, benammen as de ‘projektûntwikkelder’ betocht hat de doarpskrante as medium te brûken foar syn kommunikaasje mei it folk.

Der sitte 16 fleurige hiel ferskillende lieten yn de musical oer ferskate ûnderwerpen, al wurdt fansels de sjoernalistyk der rom yn besongen. Mar der binne ek lieten oer de bosk,jild,oer plannen meitsjen ensfh.

Piep en Foekje binne de helden!

Fan in groep mei bern mei ien groepke fan fiif meidwaan oan in kwis op de tillevyzje. De regisseur komt harren dat persoanlik fertellen. As de groepkes
As de de groepkes gearstald wurde, wurde Piep en Foekje altyd it lêste
útkeazen, omdat de iene net goed lêze kin en de oare fierstente stadich is. Dat bart ek dizze kear.
As de bern nei hûs ta meie, bliuwe Piep en Foekje efter omdat se klassetsjinst hawwe. Piep sjocht dat twa manlju nei binnen sjoche en fertrouwt it net rjocht. Se prate ôf tegearre jûns de wacht te hâlden. Dy nacht slagget it harren om de dieven te fangen.
De oare deis is de kwis op skoalle: no moat útsocht wurde hokker groep mei de tillivyzjekwis meidwaan mei. Piep en Foekje binne yn deselde ploech telâne kommen en dy wint. Dan komt de boargemaster deryn en de tillevyzjeminsken. Piep en Foekje wurde huldigen omdat se de dieven pakt hawwe. Se komme streekrjocht op de tillevyzje!

PS Dit stik is spesjaal skreaun foar skoallen. Der binne trije
varianten fan, foar resp. de ûnderbouw, de tuskenbouw en de boppebouw (dit stik). Fansels kin it ek troch oare ploegen spile wurden. It tal
spilers kin oanpast wurde.

Geheimen ier en betiid

Journaliste Anneke hâldt fakânsje yn in simmerhúske om te ûntsnappen oan de drokte op har wurk. Wol hat se har faksapparaat meinommen. Fuort nei oankomst ûnderskept har broer in faks, wêr yn har baas driget mei ûntslach as se net fluch mei in soppich ferhaal op it aljemint komt. Underwillens ynstalleare twa oaren harren yn it húske derneist. Tsjitske is illustratrise fan boeken. Dat se sels ek in boek skreaun hat mei de bûtenwrâld perfoarst net witte, om’t se bang is foar it oardiel fan har mem. Tsjitske is swier en sit fanwege in ûngelok mei twa brutsen earmen. Gelokkich is har man Sibe in rots yn’e brânning, mar hy is ek in ferskriklike kompjoeterfriik. Hja hawwe harren hjir tydlik te wenjen set om Tsjitskes mem te úntflechtsjen.
Oan de oare kant fan it skut komt Anneke – ek troch de praatgraage hulp fan Tsjitske en Sibe – hoe langer hoe mear te witten oer de geheimen fan Tsjitske. No hat se einliks it ferhaal dat har baas fan har ferwachtetl! Oan de oare kant hat se ek mei Tsjitske te krijen. By eintsjebeslút stjoert se in ferhaal nei de krante oer Tsjitske as de skriuwster fan dat ferneamde boek, mar se swijt oer de oare geheimen.
Mei de komst fan Klaske (Tsjitskes mem) wurdt de ferhâlding tusken mem en dochter op skerp steld. Klaske is poerlilk no se út de krante fernomme hat dat har dochter dat freeslike boek skreaun hat. Boppedat wol se de poppe úntfytmanje, dy’t foar Tsjitske mei in pynlike jeugdherinnering te krijen hat. Anneke – dy’t no mei har buorlju yn’e kunde komme is – foarkomt dat. Klaske set lilk ôf, mar har dochter hat no wol de kâns om foar har geheimen út te kommen. Se nimt it Anneke dan ek net langer kwea ôf dat se har geheim publisearre hat en de twa wurde sels goede freondinnen.

De keuken

“De keuken” spilet him of yn de “kelderkeuken” fan in grut restaurant, wêr’t 30 sjefs, servearsters en oar keukenpersoniel stadichoan begjinne mei de tariedingen fan in op te tsjinjen lunsj fan dy dei.
Der bart fansel fan alles rûnom alle personaazjes, mar de reade tried is in frustrearre leafde tusken in jonge Dútske sjef, Peter, en in troude ingelske servearster, Monique.

Piep, de bear, kin it net!

Dit is in bernestik foar ‘seis bearefamkes, tsien bearejonges en twa manlju’.
Alle jieren hâlde de bearen in kear in fiskwedstryd! Dat bart as der gjin minsken yn it bosk binne. Der wurdt foarol om tocht dat de bearefangers der net binne.
As de twa groepen gearstald wurde, wurde Piep en Foekje altyd it lêste útkeazen, omdat de iene altyd stroffelt en de oare fierstente stadich is. Dat bart ek dizze kear.
As de oaren yn harren hôlen binne om te sliepen, komme Piep
en Foekje mekoar tsjin, mar ek de bearefangers! As Piep dat de oare deis fertellet, wurdt er net leauwt.
Dan begjint de wedstryd. Mar Piep en Foekje hawwe wat betocht. It slagget harren om de beide bearefangers te fangen. No binne sy in ien kear de winnaars fan de dei. En dus is er feest!

PS Dit stik is spesjaal skreaun foar skoallen. Der binne trije
varianten fan, foar resp. de ûnderbouw, de tuskenbouw (dit stik) en de
boppebouw. Fansels kin it ek troch oare ploegen spile wurden. It tal
spilers kin oanpast wurde.

Saakje

In âlde frou sit allinnich en ûnwennich yn in âldereintehûs. Se hawwe har krekt ferhûze en no wol se graach allinnich wêze om alles yn har omgean te litten. Se freget har wol ôf, werom it sa wêze moast dat se sa lang allinnich libbe. ‘In raadselen wandelt de mens op aard…’ Stadichoan kringe de bylden út it ferline nei boppe: oer har man Sybren, har mem, har bern, de tiid op de buorkerij. It pynlikste fan al dy oantinkens is it momint dat se fergees wachte op har man, doe ’t se swier wie fan har twadde bern en doe it berjocht kaam dat Sybren in deadlik ûngemak krigen hie.

Wa’t mei de duvel ite wol…

It ferhaal spilet yn it Ingelske doarpke Stockbridge, yn de húskeamer fan Jane en John Carter. It houlik fan dizze beiden is al jierren net mear wat it wie en elts giet dêrom syn eigen gong. Sûnt in stikmannich jierren hat John in ferhâlding mei de fyftjin jier jongere Alice Hunter. Op in jûn sjocht in frou John út de wente fan Alice kommen. Tweintich minuten letter hearre de buorlju immen om help roppen. As de plysje op it aljemint komt blykt dat Alice deasketten is.

Besite út Brussel

De froulike helte fan in echtpear hat in hege post yn in gemysk bedriuw. De man is toanielspieler annex húsman. Problemen yn de relaasje en stellerij fan bedriuwsdokuminten soargje foar komyske dialogen en ûnferwachte situaasjes.

De hommelske rykdom fan Marco Kloosterboer

As Marco Kloosterboer, in swak bejeftige jonge, in jildpriis fan fiif miljoen gûne wint, stiet it hûs op ‘e kop. Mem Joke is yn de wolken en har suster Aaltjse en dochter Linda litte it mar oer harren hinne kome. Jan Kloosterboer, de heit fan Aaltjse en Joke, is ynfalide en boppedat in âld segryn, dy’t der neat fan begrypt. Marco sels wurdt nearne yn belutsen. Hy hat allinne each foar syn mearkeboek en lego. As dan ynienen de heit fan Marco opdûkt, der in tal minsken fan de televyzje binnen waaien komme en ek noch twa breiden steane te kringen om mei Marco de lange hier yn te gean, kriget it ferhaal in folslein oare draai.

Werom kin ik net sizze wat ik fiel?

Wylst hy efter syn buro sit wurdt sakeman Marcel Bûtendyk deasketten. Foar dizze died komme seis minsken yn’e beneaming en it is de opjefte fan ynspekteur Gerard Rietveld om efter de wierheid te kommen. Al yn it begjin fan it ûndersyk wurdt dúdlik dat Marcel Bûtendyk de lêste moannen hieltyd minder by steat is om syn wurk op ferantwurde wize út te fieren. Hy wurdt ferjitlik en nimt de ferkearde beslissingen. Troch in besite oan in neurolooch komt oan it ljocht dat hy de sykte fan Alzheimer ûnder de lea hat.
It is in ‘krimy’, mar it giet ek benammen oer it slim oanboazjen fan de sykte.

De steat betellet

Herman is mei syn frou Greet en soan Kees by beppe ynwenjen gien. Dit past him tige goed en it is moai foardielich. Greet hat in poetsmany; se docht oars neat as poetse en himmelje. Kees is in goede jonge mei ien probleem: hy hat trije ferskillende persoanlikheden yn him. Bianca, de travestyt; Billy, de poppe; en Dirk, in ferfelende puber. Dat Kees sa is komt Herman goed út, want Kees kin no moai trije kear jild by de sjosjale tsjinst helje. As Kees op in dei thús komt en fertelt dat hy as frou fierder troch it libben wol en dat er pillen by him hat, wêr’t er boarsten fan krije sil – dan reitsje se allegear yn panyk. Beppe in goed minske, dy’t allang har nocht hat fan Herman syn kluchten, docht alle war om Herman oan’t wurk te krijen. As se fan Kees syn plannen heart, hat se mar ien gedachte, dit mei net. Se soarget dat Kees oare pillen krijt. Kees rekket yn it sikehûs. As soan Jan nei 12 jier samar wer op’e stoepe stiet, begjinne de problemen. Jan is destiids fuortrekke om stellerij, it is in earsten boef. Hy fertelt dat er in filla hat en smoarryk is. Syn freondinne Myra in Súdafrikaanse, kin der ek wat fan, se seit dat se by de ‘gegoede klasse” heard. Arnie dy’t him foardocht as de man fan de ûngediertebestriding blykt in stille plysje te wêzen. Hy wurket tegearre mei de sosjaal wurkster, juffer fan Fet, om dizze húshâlding ris goed troch te ljochtsjen. De sosjale tsjinst hat de oplichterij fan Herman troch, mar moat bewizen ha. Troch alderhande misbegripen komt Arnie der efter dat net allinne Herman mar ek Jan en Myra net skjin op’e hûd binne. Jan sit te wachtsjen op de sinten fan Myra har heit, mar hy is net bekend mei it feit dat dizze man after de traaljes sit foar diamantsmokkelderij. De Súsafrikaanse mafia sit efter Myra oan, want sy smokkelt no de diamanten. Se witte har te finen. Dan komme Arnie en fan Fet yn aksje. Sy soargje derfoar dat Jan, Myra en Herman nei it plysjeburo ôffierd wurde. As Dirk de hân yn’e bûse fan syn trainingspak stekt fynt er in pûdsje diamanten. Dy hat Myra der yn stoppe. Arnie “seit” dat er de diamanten meinimt nei it buro, mar of dat wier is?

It winnende lot

Hannes Sylstra is skieden en hat trije bern. Syn wurk is meunsternimmer en syn hobby is skilderjen. De âldste soan, bytsje ûnnoazel, is troud mei Pjirkje, in frou mei de broek oan. De famkes binne sa’n 24 en 18 jier. Se wenje noch thús. Hannes slacht somtiden raar mei it penseel yn’e ferve om, mar syn freondinne Yfkje sjocht der wol handel yn. Sy fersoarget in eksposysje, want sy is fan betinken dat it échte Keunst is.
Hannes hat in steatslot kocht en ferstoppe efter it behang. De bern witte dat heit in lot kocht hat, want hy hat it nûmer op’e kalinder skreaun. Dochter Sanne fynt it nûmer en it blykt dat der in priis fan 20 miljoen op fallen is. Elk siket om it lot. Ek Pjirkje en har man, dy’t tydlik by heit ynwenje, oan’t se wer gas en ljocht ha. Allinne heit wit wêr’t it lot is. Dan blykt dat it lot foar it grutste part opfrette is troch de mûzen. Dus net mear jildich, mar it wie wol it winnende lot.

Kâlde Kak en tatoeaazje

Eugene fynt tusken de reklamefolders in brief fan Sjef Bruinsma, in fiere neef. Sjef skriuwt dat hy fan doel is om meikoarten by syn neef del te kommen. It past net dat Sjef komt yn ferbân mei de kommende trouwerij fan dochter Marie-Claire en har ferloofde Willem-Jan. Omdat Sjef syn ûnbekende famylje ferrasse wol, stiet er mei syn frou en slûchslimme soan foar de doar. De famylje Van Sloten is folslein yn panyk as Sjef seit dat er sa’n fjirtjin dagen bliuwe sil. Der folgje allerhande brike situaasjes en ferwikkelingen foar it oan de trouwerij ta is en de famylje Bruinsma wer fuort giet.

Himel op stelten

Twa freonen, Hâns en Piter, komme yn’e himel. Nei’t se wat wend binne oan harren nije situaasje en kunde makke ha mei Bertus de elektrykman, beslúte se in stikmannich ierdske gewoanten yn te fieren. Wannear ’t men sa ferierdske is dat de himel op stelten stiet, komme de himelbewenners ta ynkear en beslúte om Hâns, Pieter en Bertus werom nei de ierde te stjoeren.
Dat is de mannen min nei it sin. De lieding is lykwols net om te praten en as se net goedskiks wolle, dan moat it mar kweaskiks…

Elk foar himsels

Jan Tuinstra keapet rommel op, dat er (as Jean Ternata) yn syn winkel wer ferkeapet as guod mei antike of argeologyske wearde. Sipke is syn help by it bedragen fan de klanten. Hy is sabeare fan Yslânske komôf.
Jean Ternata hat in soarte fan relaasje mei Thea Haaksma, dy’t har foar de twa hearen oer foardocht as ‘Titia Heackerslot’, in rike frou.
It docht bliken dat dy ferhâlding boud is op leagens en bedroch. Jan tinkt er finansjeel better fan te wurden, wylst Thea fan har kant wraak nimme wol foar har freon dy’t troch Jan by de poat naam is. Mar Jan wurdt warskôge troch syn freon Marten en by eintsjebeslút wurdt net Jan, mar Thea de persoan dy ’t yn har eigen streek rint.

Net te filmjen

In groep fan sân bern moat fan master wat betinke foar de âlderjûn. Se binne it der allegear oer iens, dat âlders harren wolris oanstelle. Dan komme se op it idee om in film oer âlders te meitsjen.
It stik is tige geskikt om oan te passen oan eigen skoalle en bern.

Besykoere I

1. ÚTRANZJEARRE. Dit stik spilet yn de romte fan in fersoargingshûs.
2. NET TE BEGRIPEN. Dit stik spilet yn in keamer fan in sikehûs.
Mei de twa ienakters yn BESYKOERE II foarmje dizze twa ienakters in rige dy’t sawol los as as rige spile wurde kin.
Alle stikjes litte minsken sjen dy’t op de ien as oare wizen opslúten binne, sûnder folle útsicht op ferbettering. It binne minsken dy’t troch de maatskippy oan harren lit oerlitten binne. Net allinnich de haadpersoanen, ek de famyljeleden dy’t harren opsykje binne de finzenen fan har eigen ideeën. Se sitte fêst oan de hearskjende konvinsjes en automatismen. Harren besite betsjut foar de besochte meastal net mear as in koart ljochtpunt.