Yn ‘De himmelsters’ sjogge wy fjouwer froulju, dy’t op de ôfdieling Húshâlding van in
middelgrutte ûnderwiisynstelling wurkje. Se komme nei de simmerfakânsje wer foar it earst op it
wurk. Gewoanwei binne se altyd mei syn fiven, mar ien fan harren, Anita, komt net opdaagjen.
Grut is de skrik, as blykt dat Anita dea op it húske sit. Wat is der bard en wat moatte se no dwaan?
En hoe kin it, dat gjinien har mist hat?
Dizze lichtfuottige komeedzje giet oer in famyljeman fan middelbere leeftyd, Karel de Boer, dy’t yn New York, dêr’t er foar saken wie, in koarte affêre hân hat mei in Frysk famke, Marloes. Werom yn Fryslân tinkt er dat er gjin spoaren achterlitten hat, hy hat har syn thúsadres en telefoannûmer net jûn bygelyks. Mar it slagget har al om him op te spoaren en op in jûn stiet se foar de doar! Troch foar syn frou Marleen achter te hâlden wa’t se werklik is, komt Karel, en syn broer Robert, dy’t helpt by de bedragerij, yn in searje hilaryske komplikaasjes telâne, dy’t fersterke wurde troch de komst fan de frou fan Robert, Marlies. Om de saken noch fierder yn de hobbel te skoppen, wurdt al gau dúdlik dat Marleen sels ek in romantysk geheim hat.
Jelte, in Bilkert om fierens, wennet yn Kanada. Hy siket om fragen út ’t ferline. Hy tinkt wer in protte oan Aukje, syn freondinne yn Fryslân. Wêrom gong se net mei nei Kanada?
Doe’t Jelte nei Kanada gongen wie, krige Aukje al gau in poppe. Soe dy fan Jelte wêze? Jelte wol it eins wol wite.
Hy giet nei Fryslân om dit út te sykjen.
As hy har sjocht, tinkt er dat it net syn dochter is. Se liket net op him.
Letter komt er der achter dat sy de selde medisinen brûkt as hy, foar in seldsume bloedearmoede, dy’t Jelte ek hat.
Dus toch!
Hy (Siebe) is mei betider pinsjoen, sy (Gatske) is in fleurige jong eagjende frou. Se ha harren te wenjen set yn it bertedoarp fan Siebe. Harren hûs stiet op it lân dat Siebe syn heit eartiids yn gebrûk hie.
De lêste tiid komme der lytse skuorkes yn it goede houlik. Gatske stiet op oarder en regel en Siebe wurdt wat ferjitlik en hat no en dan eigenaardige bylden yn ’e holle. Dat jout oanlieding ta argewaasje oer en wer.
Yn harren fierder doch wol rêstige libben komt grutte feroaring as in eardere doarpsgenoat fan Gatske (Gerrit Huizing) weromkomt út Kanada. De man is bepaald net fan it noflikste soart.
Bliid binne se as der in brief komt fan dochter Gelske út Halifax, dat se fan doel is in pear wiken thús te kommen.
Yn dy wiken komme der pynlike saken foar it ljocht en wurde der hurde maatregels nommen.
Jurjen en Baukje binne in stel fan sa’n fjirtich jier. Jurjen hâldt fan fiskjen en nimt it net sa krekt. Baukje is syn frou en tegearre wenje se yn in húske oan ’e mar.
Op in dei skillet tante Hippe, de tante fan Jurjen. Se wol in pear dagen útfanhûzje by Jurjen en Baukje.
Tante Hippe en Jurjen binne ‘close’ mei elkoar, Baukje en tante Hippe lizze elkoar net. Dat jout spanning. Mar tante Hippe komt dochs.
Is it echt, of is it net wier…?
Frederik en Isabel ha, op it lêste perron fan it stasjon, perron 12, rûzje oer de brulloft. Lilk, omdat se har sin net krijt, smyt se de djoere ferlovingsring oer de reling, dy komt telâne op in leger lizzend part fan it stasjon, yn de folksmûle perron 13. De ring wurdt daliks al fûn troch in swalker. As Frederik op perron 13 oankomt om de ring te sykjen, is dy al poater. Wylst er om de ring siket leart hy de minsken, swalkers en bidlers, dy’t op it terrein tahâlde, better kennen. De âlde Arie, de bline Ronny, swalkers, en Rita en Vanessa, twa ûnbetroubere bidlers, dy wenje allegear ûnder de brêge fan perron 12. Fierder is der noch de heechswangere Suzy. De grutte fraach is: wa hat de ring fûn en foaral: wa hat de ring no? En komt it noch goed tusken Isabel en Frederik?
It is Bob syn jierdei en syn freon hat foar him in keamer yn in hotel regele, mei sjampanje en in ‘eskort’ famke. De keamerhear fan it hotel, Jacob, soarget dat alles maklik en diskreet ferrint, sawol yn dizze keamer as yn de keamer hjirneist, dêr’t in diner regele wurdt foar twa minsken dy’t elkoar troffen ha fia in ‘dating’buro. It slot op de doar tusken beide keamers is stikken. Hjirtroch komt de dame fan de diner-ôfspraak by Bob op de keamer en sy tinkt dat sy by him wêze moat. Om’t hy leaver in diner mei har hat as betelle seks, betellet hy Jacob om mei te wurkjen om de ferwarring yn stân te hâlden.
Aurora wol de Nederlânske nasjonaliteit oanfreegje, omdat se tinkt dat dat har libben yn Nederlân makliker meitsje sil, en omdat se ek stimme wolle kin by de earstfolgjende provinsjale en de lanlike ferkiezings. Boppedat wol se dat har soantsje Bernardo yn Nederlân deselde kânsen krije kin as syn klasgenoaten; as sy de Nederlânske nasjonaliteit kriget, wol se dy trochjaan oan Bernardo.
Op it stedskantoar treft se Ingrid, dy’t fynt dat it minsken net te maklik makke wurde moat om de Nederlânske nasjonaliteit te krijen. Einlik wol se dat soks hielendal net bart. Der binne al genôch minsken dy’t in Nederlânsk paspoart krigen hawwe sûnder de taal te praten of ús gebrûken te kennen, fynt se. Hoe sil dit gean?
Stel je foar: jo ha in rêstich leven, op it saaie om’t ôf. Ta ergernis fan je frou dogge je wat mei klankskalen en meditaasje. Dan stiet der in frjemde man foar de doar dy’t seit dat er jo broer út Australië is, en seit dat er in erfenis te ferdielen hat! Je kinne noch krekt útbringe dat je hielendal gjin broer ha. Mar as de man oer briljanten begjint en jo trochtaastende oare helte nimt it heft yn hannen, en dy hellet dy broer as in held yn ’e hûs, dan is it dien mei it oant no ta saaie leven. It rint wol wat út de hân, want hoe hurder at jo je bêst dogge om alles yn goede banen te lieden, hoe grutter at de gaos wurdt. Wa’t by eintsje beslút de ferantwurdlike is en hoe’t alles wer op syn poatsjes telâne komt, dat is miskien wol it briljantste idee.
Mary wennet ergens yn in doarp dêr’t elk mekoar ken. Se hat it net rom yn de sinteraasje, mar
se hat wol in rom hert. Sa wennet Robert by har yn, hy bringt net folle jild yn it laadsje, sis
mar neat, mar hy mei doch bliuwe, ek al hinget er meastal yn de luie stoel foar de telefyzje en
hat er in broerke dea oan wurk.
Fierder is dêr Marleen, se is gjin hûndert punten, mar Mary soarget der foar dat se in thús hat.
Dan nimt Mary op in jûn, at se thúskomt fan it frijwilligerswurk, Piter, in swalker, mei nei hûs.
Robert fynt it mar neat dat Mary himmeinommen hat, hy fielt it as in bedriging.
Hy tinkt sels dat Piter de dvd-spiler, dy’t er Robert ta beskikking stelt, stellen hat.
Piter ûntkent dat, mar beide ha gjin bewiis foar wat se beweare.
De ferhâldingen wurde op skerp set as der in berjocht fan opspoaring op telefyzje útstjoerd
wurdt. De persoan op de komposysjefoto liket wol hiel bot op Piter.
Cocktails is in tragikomeedzje oer kwetsberens, fearkrêft en solidariteit. Yn in ferhaal dat sawol spannend as humorystysk is, litte fiif freonen harren ljocht skine op de wearde fan freonskip.
Under in hearlike jûn op it strân, Mojito of Margarita yn de hân, feroaret harren libben yn ien kear sa ûnferwacht en yngripend, dat de ûnderlinge ferhâldingen earnstich op de proef steld wurde.
Yn in cocktail van emoasjes, mieningen en pynlike iepenbieringen komme harren saneamde slagge levens ynienen yn in hiel oar ljocht te stean.
Hoe kin je immen helpe sûnder dat it meilijen wurdt? En hoe gean je om mei jo eigen skuldgefoel?