Bliksem Piebe
Teater mei muzyk en bulten blik foar bliksemse bern
Teater mei muzyk en bulten blik foar bliksemse bern
Frou Bokma is liedster fan in rêsthûs. It is net samar in tehûs. De bejaarden sitte op it stuit tydlik yn de gymseal. It is in needoplossing, want der wurdt in nij rêsthûs boud.
De plannen binne om hjir in ferskaat oan minsken by yn te stopjen. Asielsykers, minsken mei in beheining, neam mar op. De bejaarden binne it der net mei iens. Se betinke fan alles om dit foar te wêzen. De spanning yn it bejaardetehûs is om te snijen. Frou Bokma hat se aardich ûnder de tomme. Mar hoe fier sil hja gean om de bejaarden harkje te litten. . . En wat docht it gemeentebestjoer hjir oan. . . It wurdt hoe langer hoe gekker.
De swipe der oer is bytiiden in hilarysk stik, mar it kin ek werkenber wêze. It set minsken oan om nei te tinken. In stik mei útersten. Lit jo ferraskje, lit jo meislepe yn in stik mei in liedster dy’t net better wit en bejaarden mei in eigen ferhaal.
Twa losse sênes oer in dosint muzyk fan de PABO, in studint oan de PABO en in freon fan Tineke, in eksstudint fan de PABO.
In nuvere syktocht troch it libben yn 21 sênes
DVD is bassearre op it bibelferhaal fan David
Loftkastielen is de ferbylding fan in yntrige dy’t him hjoed de dei ôfspilet yn in wrâld, dêr’t de minsken har sels rêde al docht bliken dat guon in spesjale antenne hâlde om, út en troch, wat op te fangen út hegere regioanen.
De minsken op ierde krije net allinnich te meitsjen mei luchtlaach Healheech (wenplak fan heksen) en mei luchtlaach Himelheech (wenplak fan in pear goaden), se ûnderfine ek de gefolgen fan ‘e kompetinsjestriid tusken Healheech en Himelheech.
It draait allegear om in stik grûn dat ien fan ‘e minsken keapje kin. Om it rendabel te meitsjen sil Nijtopia boud wurde. IT moat safolle alluere ha en sa apart wurde, dat elk deroer prate sil, sûnder dat it daliks al te drege fragen opropt. Om alle mooglike keapers safier te krijen dat se har meinimme litte en har op ‘e tiid ferwissigje fan in perseeltsje, ek al sil dat blike tsjin har eigen belang yn te wêzen, besiket hy dat foar elkoar te krijen mei de help fan Healheech. It stiet Himelheech net oan en dy komt mei har eigen, ferdielde, ynbring. Beide binne se betûft yn it meitsjen fan keunstgrepen en manipulaasjes.
Troch alle yntriges barre der ûnferwachte dingen en ûntstiet der wat langer wat mear gaos en spanning.
De pensjonearre generaal Otto en syn frou sille in jûntsje út. Se ha Jan-Jaap útnoege om op de bern te passen. De generaal twivelt oft Jan-Jaap wol geskikt is foar soks. Mar och, wat kin der eins ek barre op sa’n rêstige jûn yn it stille plakje Breedvliet?
noch gjin beskriuwing
It is it bekende ferhaal fan ‘De gelaarsde kat’. In moolner jout yn syn testamint it minst weardefolle oan syn jongste soan: de kat. Dizze soarget der mei allerhande tûke setten foar dat de soan mei de dochter fan de kening trout.
Dit stik nimt ús mei werom nei 1960, nei in tiid doe’t de jongerein it net sa krekt naam, en frije seks gewoan wie.
Beppe Jitske belibbe dizze wylde tiid mei har freonen yn en om in park earne yn de grutte stêd.
Durk Slofstra, in jonge fan it plattelân, komt yn de stêd om foar dûmny te learen. Hy lit him, foar in
koarte tiid, ferliede ta it hippie wêzen sûnder yn de gaten te hawwen wat der fan komme kin.
As de beppesizzers jierren letter by tafal yn de kunde komme mei de wylde jierren fan harren beppe
komt it hiele ferhaal op it aljemint.
“Spaanske ruters” liket sa foar it each te gean oer in organisearre wraak fan froulju, rjochte tsjin ien man. De titel is ûntlient oan in lytse monolooch fan it slachtoffer, de man, it objekt fan ‘e wraak: “In groep Spaanske ruters – yn har woeste lânskip – en alles giet sa as it giet”. Yn “Spaanske ruters” giet neat sa as it giet. Twa froulju hiere in “ingel der wrake” yn – Eva – en stjoere har ôf op de man, om ôf te rekkenjen mei wat hy de fjirde frou ea oandien hawwe soe. It liket de plot fan in ienfâldige needlotstrageedzje. Mar needlot, bestiet dat wol? Wraaksucht makket fan minsken net te begelieden projektielen en dan is der neat mear wis. Hope en treast moatte mei hurde middels befochten wurde, dwers troch de triennen en de reinbuien fan it minslik bestean hinne.
Yn in monolooch sprekt Barbara har út oer wat sy fielt nei it ferlies fan har súske Loesje. Tuskentroch hearre we Loesje sels, pratend fan út har grêf. Dat is it poëtyske begjin fan dit koarte stik wêryn’t Barbara, in famke fan 13 jier, har âlden en de freondinne fan heit wrakselje mei it ferlies fan Loesje en wat dat mei harren docht. Heit is boer en kin hast allinnich mar oer syn woartels krimmenearje, want it reint altiten, foaral ‘fan binnen’. Om te ûntsnappen út de deistige, benearjende sfear hâld hy der in freondinne op nei, mar ek dizze Mariska kin sa stadichoan net mear oer de swarte wolk dy hieltiid driigjende boppe hiet syn holle hinget. It docht bliken dat Loesje ferûngelokke is doe ‘t heit te hurd ride.
Oan’e keukentafel fiert mem Carla lilke petearen mei har man Hans – dy’t der net is. Yndirekt wurdt dúdlik dat it de trije folwoeksene net slagget om mei-elkoar te kommunisearjen en sa harren fertriet te ferwurkjen en de iensumens te trochbrekken. Allinnich dochter Barbara is op it ein ree om de dea fan har suske as in feit te akseptearjen, ek al bliuwt Loesje (letterlik) as in skaad oer alles hinne hingjen.
Magda is in âldere hofdame by Prinses Kat dy’t altyd slim kattich docht. Oan it begjin fan in wrâldreis wit se har dochter Cora sa fier te krijen om mei Prinses Kat fan klean te wikseljen. Cora, dy’t krekt stewardess is, docht it mei tsjinsin.
De piloat leaut de prinses net. Sy moat no foar stewardess spylje en Cora spilet foar prinses. In polysje, in boef, en twa liifwachten komme hieltyd mei de klompen yn it spul as de prinses besiket om wer harsels te wurden. Fansels komt alles op ’t lêst op syn poatsjes telâne. Op harren reis komme prinses Kat en de oaren lâns ferskate wrâlddielen, mar op it toaniel sjogge wy in fiif ôfleveringen foaral de tocht sels; de fleanmasine, de trein en de boat. De ôfleveringen kinne per dei spile wurde mar bygelyks ek efter elkoar of yn twa kear.
It stik spilet op in trochsnee skoalle earne yn Fryslân.
Bern út ferskate sosjale klassen sykje harren plak yn de wrâld, wêrby, lykas yn hjoeddeiske amerikaanske televyzjeprogramma’s, stoerdwannerij en it behâlden fan harren posysje op skoalle tige wichtich is.
As bliken docht dat de simmerleafde fan Henry op deselde skoalle sit is dat fansels in ramp foar de populêre Henry, en hy nimt fanwegen syn posysje ôfskie fan syn leafde.
Mei harren hilaryske spul tinke master en juffer ek fereale te wêzen,…… of is dat dochs wat oars ?
En sa is eltsenien drok dwaande mei syn as har swierrichheden, mar op ’e ein fan it stik komt it troch twa wûnderlike figueren dochs noch goed mei de leafde.
“Lêste rychjes fan ús gekke Mem” giet oer de ynfloed dy’t de sykte fan Alzheimer hat, op de relaasje tusken âlder en bern. It lit op hylaryske, faak oandwaanlike wize de humor yn de trageedzje sjen, sûnder de earnst fan de situaasje fuort te nimmen.
Mem jout allinne om lintsjes en strikjes, lykhâldende tiidwurden en it har hâlden, oan in sekuer deiroaster. Dot brûkt galgehumor om de grimelgrammel yn har Mem har brein útinoar te tiizjen. Tegearre wrakselje se mei Mem har ûnûntkombere ôftakeling, wylst Zus telefoanysk advys jout.
Mem har bewustens komt en giet. Mem en Dot besykje begryp foar elkoar op te bringen, troch in mannich foarfallen fan eartiids op ‘e nij te belibjen. Dit bringt se, ta har eigen ferbazing, úteinlik nei in bestimming fan treast.
In koart absurd toanielstik oer in frou dy’t alle dagen grientesop siedt foar de troepen, yn it lânsbelang. Har man, in sûch, giet alle dagen mei in aktetas fol belangrike papieren nei syn wurk. Wat er krekt docht wit de frou net en neffens him is it foar him en foar har better dat se it net wit.
Wylst se oan’t sopsieden is yn har keukentsje, knalt der in man oan in parasjute troch it plafond. De man wol dat de frou him losmakket, mar se fertroud him net. In kop sop kin er krije. As se him úteinlik al losmakket, mishannelt er har. In oerke letter komt der in soldaat yn har keuken dy’t op’e syk is nei de ferdwûne parasjutist. Dat blykt nammentlik in fijannige soldaat te wêzen en in moardner. Yn it lânsbelang moet er fûnwurde. Dan komt de man fan de frou thús fan syn wurk. De beide mannen komme te praat oer de oarloch en de fijannige parasjutist moat oppakt wurde. Se ferwachtsje dat de parasjutist werkomt en ferstopje harren yn de keukenkast. De frou moat spylje as wie se allinne thús. Dan kloppet de parasjutist op’e doar, hy wol deryn. Troch ferrie fan de frou ûntdekt er de beide yn’e kast. Hy nimt beide mannen ûnder skot mei nei bûten ta. Wylst se deasketten wurde, giet de frou troch mei sopsieden.
Roel Eise Timminga – grutboer, wol ek de spitkeet fan Jimke (duvelbanner) noch ha. De duvel is syn adviseur. Jimke syn dochter Lokke wurket op de pleats fan Roel, dêr ’t ek soan Eise tahâldt. Eise hat it op Lokke. Lokke wol net om it stânsferskil. It rint faai ôf. Jimke sprekt in flok oer de pleats. Roel fermoardet Jimke.Fine Eise en Lokke elkoar?
(nei it boek fan G. Spaanderman-Wielenga)
Trije kreas klaaide mannen sitte by inoar op in flot op folle see. Se liede skipbreuk. Harren foarried iten is op en ien fan de trije sil no opiten wurde. Troch in seleksje yn ‘e foarm fan in ferkiezingskampanje falt it lot op de Lytse. De Middelste leit alfêst it itersark klear. De komst fan de post mei in telegram en fan in keamerfeint dy’t in ûnthulling docht, kin gjin feroaring yn de situaasje bringe. De argumentaasje is sa sterk dat dizze ta macht wurdt.
De Dikke en de Middelste sitte klear mei mes en foarke. De Lytse fielt him no einliks in kompleet mins en hâldt oan é ein noch in koarte redefiering oer de ynhâld fan it begrip ‘frijheid’. Syn oarspronklike gefrjocht om syn hûd te rêden is totaal fuort riddeneard.
In selskip oan it brulloftsmiel: wat yn it begjin in goed boargerlike brulloft liket, wurdt yn’e rin fan it stik in mislearre feest. De heit fan’e breid fertelt fierst lange ferhalen, it selsmakke húsrie blykt net te hâlden, de freon fan’e brêgeman sjongt in goar liet en de breid blykt yn ferwachting te wêzen. As de gasten fuort binne skammet it breidspear har, mar úteinlik binne se dochs lokkich meielkoar en kin it harren net mear skele oft it bêd wilens de houliksnacht ek ynsakket.
gjin beskriuwing